De legendes van het veldrijden: de belangrijkste iconen van het veld op een rij

Het veldrijden heeft een lange geschiedenis. Zo zouden de eerste veldritten reeds in het begin van de 20ste eeuw gereden zijn. Maar het eerste officiële WK vond plaats in 1950 in Parijs. In al die decennia passeerden enkele grote coureurs die de cross een tijdje domineerden en veel indruk maakten. Wij zetten de belangrijkste iconen van het veld op een rij.
De legendes van het veldrijden: de belangrijkste iconen van het veld op een rij

© belga/20min.cz

André Dufraisse

André Dufraisse

© belga/20min.cz

De eerste werelditel was niet voor hem, die eer ging naar zijn landgnoot Jean Robic in 1950. Maar de Fransman Dufraisse domineerde wel de beginjaren van de cross. Tussen 1951 en 1958 stond hij onafgebroken op het WK-podium, waarvan de laatste vijf jaar op de hoogste trede. Na twee jaar afwezigheid pakte hij tussen 1961 en 1963 nog eens drie bronzen medailles op een rij.

Erik De Vlaeminck

Erik De Vlaeminck

© belga/20min.cz

De allereerste Belgische wereldkampioen veldrijden. In 1957 was Firmin Van Kerrebroeck er nochtans dichtbij, maar hij strandde op de tweede plek. In 1966 was het echter zover: Erik De Vlaeminck kroonde zich in Spanje tot de beste van de wereld. Een toevalstreffer was het allerminst, want de oudste van de broers De Vlaeminck - die ook een rit in de Tour op zijn palmares heeft - zou 7 keer het WK winnen en 4 keer Belgisch kampioen worden. De GP Erik De Vlaeminck is ondertusen ook een veldrit die plaatsvindt op en rond het circuit Terlaemen in Heusden-Zolder en deel uitmaakt van de Wereldbeker.

Albert Zweifel

Albert Zweifel

© belga/20min.cz

Er was een tijd dat de cross gedomineerd werd door... Zwitsers. Tussen 1976 en 1979 pake ene Albert Zweifel maar liefst vier wereldtitels op een rij. Telkens ging het zilver naar een landgenoot en in '76 was het zelfs een volledig Zwitsers podium. Nadien deed onder meer Liboton zijn intrede, maar in 1986 slaagde Zweifel er toch in om een vijfde regenboogtrui te versieren. In eigen land was hij 9 keer de beste.

Roland Liboton

Roland Liboton

© belga/20min.cz

Zelfs Sven Nys slaagde er niet in het legendarische record te breken van de geboren Leuvenaar. Tussen 1980 en 1989 was hij onafgebroken Belgisch kampioen, hij won maar liefst 10 seizoenen op rij het BK. Vooral de eerste jaren domineerde hij de cross, want op het WK pakte hij tussen 1980 en 1984 maar liefst vier wereldtitels en één keer zilver. Nadien slaagde hij er wel niet meer in zich op het podium te fietsen.

Danny De Bie

Danny De Bie

© belga/20min.cz

Een laatbloeier in de cross. De Bie bleef lange tijd amateur, maar op zijn 27ste pakte hij verrassend een zilveren medaille. Hij liet de weg links leggen en focuste zich vanaf dan op het veld. Met succes, want twee jaar later kroonde hij zich in 1989 tot wereldkampioen. Tussen 1988 en 1994 stond hij ook elk jaar op het podium van het BK, drie keer veroverde hij de tricolore trui.

Mario De Clercq

Mario De Clercq

© belga/20min.cz

Hij kon wel eens alle truken van de foor bovenhalen om zijn concurrenten te verslaan. Het resulteerde in een knappe erelijst met drie wereldtitels en twee Belgische driekleuren als uitschieter, naast enkele klassementen. Zijn carrière eindigde wel in mineur, nadat hij beschuldigd en veroordeeld werd voor dopinggebruik.

Bart Wellens

Bart Wellens

© belga/20min.cz

De grote concurrent van Sven Nys in de jeugdcategorieën. In 1999 en 2000 toonde hij klaar te zijn voor een profbestaan, door twee keer op rij de dubbel wereld- en Belgische titel te pakken. Ook bij de grote jongens was hij zowel op het BK als het WK tweemaal de beste. Zijn geheim? De prijsduiven van zijn nonkel, die in de pot belandden als hun beste jaren achter de rug waren.

Erwin Vervecken

Erwin Vervecken

© belga/20min.cz

De Lillenaar was niet de veelwinnaar, maar kon als geen ander pieken naar de altijd belangrijke januarimaand. Zo kroonde hij zich maar liefst drie keer tot wereldkampioen en één keer tot Belgisch kampioen. Vervecken was vooral uitmuntend in het zand en als er veel gelopen moest worden. Daarnaast was de 1m94 lange Vervecken een prima mountainbiker, ook in die categorie veroverde hij de driekleur.

Zdenek Štybar

Zdenek Štybar

© belga/20min.cz

De Tsjech focust zich ondertussen al ettelijke jaren op de weg, maar maakte enorm veel indruk in het veld. Sven Nys noemde hem zelfs zijn grootste rivaal ooit. Toen hij in 2012 het veld op de tweede plek zette, was hij al vijfvoudig nationaal kampioen en tweevoudig wereldkampioen. In 2013 werd hij echter opnieuw Tsjechisch kampioen en in 2014 pakte hij zelfs zijn derde wereldtitel, hoewel hij maar 7 crossen reed.

Sven Nys

Sven Nys

© belga/20min.cz

Last but not least. De Kannibaal uit Baal tilde de populariteit van het veldrijden naar een hoger niveau. Bijna 20 jaar lang behoorde hij tot de absolute top. Het resulteerde dan ook in een indrukwekkende erelijst. Met 7 keer de Wereldbeker, 9 keer de GvA/BPost-trofee, 13 keer de Superprestige en negen Belgische titels is hij een icoon van de sport. Enkel op het WK liet hij het vaak afweten, met 'maar' twee regenboogtruien.



De UCI World Cup en de Superprestige zijn gratis te bekijken voor alle klanten van Proximus TV via het 11-kanaal. Via de livestream op www.proximus-sports.be hoef je niets te missen!

Meer over het sportaanbod van Proximus TV.

Top