Alles wat je moet weten over de Afrika Cup 2019

Geen Europees kampioenschap of Wereldbeker voetbal deze zomer, maar dat wil niet zeggen dat er geen grote internationale voetbaltoernooien zijn. Voor vrouwenvoetbal moeten we op het WK in Frankrijk zijn, op het Amerikaanse continent zijn er de Copa América en de Gold Cup, de U21 spelen een EK en op het Afrikaanse continent is er de Afrika Cup, ook wel de Coupe d’Afrique des Nations of CAN genoemd. Het Afrikaanse landentoernooi wordt voor het eerst in de zomer en met 24 ploegen gespeeld. In Egypte wordt een opvolger gezocht voor Kameroen dat de vorige editie won.
Alles wat je moet weten over de Afrika Cup 2019

© photonews

Wat is de Afrika Cup precies?

Wat is de Afrika Cup precies?

© photonews

De CAN 2019 heeft deze zomer Egypte als gastland en wordt gespeeld van 21 juni tot 19 juli. Pas begin 2019 werd Egypte uitgekozen, want eerst zou de 32e editie van het Afrikaanse landenkampioenschap voetbal in Kameroen worden georganiseerd. De Afrikaanse voetbalbond ontnam Kameroen echter de organisatie van het toernooi omdat er twijfels waren gerezen of de veiligheid er wel kon worden gegarandeerd.
 
In Egypte wordt in zes stadions gespeeld, in Caïro (in 2 stadions), Alexandrië, Port-Saïd, Suez en Ismaïla.

Geschiedenis en palmares

Geschiedenis en palmares

© photonews

Het Afrikaanse landenkampioenschap wordt om de twee jaar georganiseerd. Voor de eerste editie van de Afrika Cup moeten we teruggaan naar 1957: toen werd in Soedan voor het eerst een landentoernooi gehouden waaraan de vier landen deelnamen die de Confédération africaine de football, kortweg CAF, hadden gesticht: Soedan, Egypte, Ethiopië en Zuid-Afrika. Zuid-Afrika werd nog gediskwalificeerd omdat het weigerde een team te sturen dat uit blanken en zwarten bestond. Egypte werd uiteindelijk winnaar.
 
In 1982, bij de Coupe d’Afrique des Nations die wordt gehouden in Libië, krijgt het toernooi een kwalitatieve boost: voor het eerst mag elke speler, ongeacht in het land waar hij speelt, uitkomen voor zijn eigen land, waardoor heel veel Afrikaanse profvoetballers voor het eerst kunnen deelnemen aan de Afrika Cup.
 
Bij de 20e editie, in Zuid-Afrika in 1996, nemen 16 landen deel aan het eindtoernooi. Bafana Bafana, de bijnaam van het Zuid-Afrikaanse team, wint in eigen land en aanvoerder Neil Tovey wordt de eerste blanke Afrikaan die de beker van de CAN in de lucht mag steken.
 
Gastland Egypte is het land dat al het vaakst deelnam aan de Afrika Cup (23 keer) en het ook het vaakst won (7 keer). Ivoorkust (22 deelnames), Ghana (21), Kameroen (18) en Congo (18) zijn ook vaak aanwezig op het landentoernooi.
 
Kameroen (5 eindzeges), Ghana (4), Nigeria (3), Congo (2) en Ivoorkust (2) behoren tot het kringetje landen dat al meerdere keren eindwinnaar werd.
 
Vanaf 2013 wordt de Afrika Cup om de twee jaar georganiseerd. Om de concurrentie met de Wereldbeker te vermijden, wordt de Afrika Cup in de onpare jaren gehouden.

De formule van het toernooi

De formule van het toernooi

© photonews

Het toernooi kent een groepsfase en een knock-outfase. In de groepsfase zijn de 24 landen onderverdeeld in 6 groepen van 4 ploegen. De eerste twee van elke groep gaan naar de 1/8e finales, samen met de vier beste nummers drie.
 
Dit is de samenstelling van de groepsfase:
 
Groep A: Egypte, Congo-Kinshasa, Zimbabwe en Oeganda
Groep B: Nigeria, Guinée, Madagaskar en Burundi
Groep C: Senegal, Tanzania, Kenia en Algerije
Groep D: Marokko, Ivoorkust, Zuid-Afrika en Namibië
Groep E: Tunesië, Mali, Angola en Mauretanië
Groep F: Ghana, Kameroen, Benin en Guinée-Bissau

De favorieten

De favorieten

© photonews

Egypte is de eeuwige favoriet van het Afrikaans landenkampioenschap. Het heeft het recordaantal overwinningen in bezit (7 zeges) en speelt bovendien in eigen land. Het WK 2018 in Rusland was een teleurstelling en met superster Mohamed Salah in de rangen zal het gastland gebrand zijn op een revanche.
 
Senegal is altijd een van de favorieten op de Afrika Cup, maar kon die vreemd genoeg nog nooit winnen. Momenteel staan de Leeuwen van de Teranga op plek 24 van de FIFA-ranking, de hoogste plek voor een Afrikaans land. Met spelers als Kalidou Koulibaly, Keita Baldé, Idrissa Gana Gueye, Ismaïla Sarr en vooral Sadio Mané beschikt het over een heel sterk elftal.
 
Met spelers als Mehdi Benatia, Nordin Amrabat of Hakim Ziyech beschikt Marokko over een uitzonderlijke getalenteerde lichting spelers. Zijn belangrijkste troef is echter wellicht de bondscoach, Hervé Renard: een echte specialist van de Afrika Cup, want hij won die met Zambia in 2012 en met Ivoorkust in 2015. Marokko zit wel in de ‘groep des doods’ en moet dus eerst zien af te rekenen met Ivoorkust, Zuid-Afrika en Namibië.
 
Tot de outsiders worden landen als Ivoorkust (met spelers als Serge Aurier, Éric Bailly of Wilfried Zaha), Algerije (met Ryad Mahrez), Mali of Ghana gerekend.

Ryad Mahrez (Manchester City, Algerije)

Ryad Mahrez (Manchester City, Algerije)

© photonews

De Algerijnse linkerpoot zit al sinds 2014 bij Les Fennecs en speelde op het WK 2014 onder meer tegen de Rode Duivels. Zijn topjaar was 2016: toen werd hij met Leicester kampioen en werd hij door de PFA verkozen tot Speler van het Jaar in de Premier League. Sinds zijn overgang naar Man City komt hij minder aan spelen toe, maar hij blijft een van de steunpilaren van de Algerijnse ploeg.

Mohamed Salah (Liverpool, Egypte)

Mohamed Salah (Liverpool, Egypte)

© photonews

In eigen land moet Mohamed Salah proberen om Egypte, al zeven keer eindwinnaar van de Afrika Cup, naar de eindwinst te leiden. Vorige zomer zag hij zijn WK in Rusland de mist ingaan door de blessure die hij opliep in de verloren finale van de Champions League tegen Real Madrid. Dit seizoen pakte hij wel de winst op het kampioenenbal. De voorbode van nog een triomf met de Farao’s?

Victor Wanyama (Tottenham, Kenia)

Victor Wanyama (Tottenham, Kenia)

© photonews

Als de supporters van Beerschot een ploeg zoeken om te steunen tijdens de Afrika Cup 2019, dan zou het Kenia kunnen zijn. Victor Wanyama, de 27-jarige verdediger van Tottenham, heeft immers een verleden bij de Antwerpse club: van 2009 tot 2011 speelde hij bij Germinal Beerschot, voor hij via Celtic en Southampton bij de Spurs belandde.

Mbark Boussoufa (Al-Shabab, Marokko)

Mbark Boussoufa (Al-Shabab, Marokko)

© photonews

Nog een speler met een verleden in België vinden we in de selectie bij Marokko: Mbark Boussoufa, op zijn 34e nog altijd bij de selectie van de Leeuwen van de Atlas. Op het WK 2018 in Rusland speelde hij de drie groepswedstrijden tegen Iran, Portugal en Spanje. Tegen La Roja was hij zelfs aanvoerder van zijn team.

Hakim Ziyech (Ajax, Marokko)

Hakim Ziyech (Ajax, Marokko)

© photonews

Als Marokko ver komt in het toernooi, kan Hakim Ziyech uitgroeien tot een van de grote figuren van de Afrika Cup. De Nederlandse Marokkaan pakte de titel met Ajax, maar greep net naast een finaleplaats in de Champions League. Hij speelde een grote rol in de Europese successen van dit jaar van de Ajacieden.

Wilfred Ndidi (Leicester City, Nigeria)

Wilfred Ndidi (Leicester City, Nigeria)

© photonews

Zoals Beerschotsupporters voor Kenia kunnen supporteren, kunnen die van Racing Genk dat doen voor Nigeria. The Super Eagles kunnen immers rekenen op Wilfred Ndidi die in 2015 voor de Genkenaars speelde. In de winter van 2016 verkaste hij naar Leicester waar hij meteen een vaste waarde werd.

Henry Onyekuru (Galatasaray, Nigeria)

Henry Onyekuru (Galatasaray, Nigeria)

© photonews

In de aanval van The Super Eagles staat Henry Onyekuru die na zijn opleiding bij de Aspire Senegal Academy in 2015 terechtkwam bij Eupen. Met zijn 22 doelpunten in zijn eerste seizoen op zijn cv trok hij naar Everton, maar omdat hij geen werkvergunning kreeg, werd hij uitgeleend aan Anderlecht. Afgelopen seizoen werd hij uitgeleend aan Galatasaray.

Kalidou Koulibaly (Napoli, Senegal)

Kalidou Koulibaly (Napoli, Senegal)

© photonews

De supporters van Racing Genk kunnen supporteren voor het Tanzania van Ally Samatta, het Nigeria van Wilfred Ndidi, maar ook voor het Senegal van Kalidou Koulibaly. Koulibaly speelde van 2012 tot 2014 bij Racing Genk dat hem verkocht aan Napoli. Bij de ploeg van Dries Mertens groeide hij uit tot een van de beste verdedigers ter wereld.

Moussa Wagué (FC Barcelona, Senegal)

Moussa Wagué (FC Barcelona, Senegal)

© photonews

Moussa Wagué is amper 18 als hij via de Aspire Academy terechtkomt bij AS Eupen. Na één seizoen in de Jupiler Pro League wordt hij opgemerkt door de scouts van FC Barcelona. Daar wordt hij aanvankelijk ondergebracht bij Barça B, al mocht hij dit seizoen al proeven van de A-selectie. Op het WK 2018 in Rusland speelt hij alle wedstrijden van Senegal.

Sadio Mané (Liverpool, Senegal)

Sadio Mané (Liverpool, Senegal)

© photonews

Sadio Mané is een van de supersterren die in actie komen op de CAN 2019: de aanvaller van Liverpool heeft er een goed seizoen opzitten, met winst in de Champions League als hoogtepunt.

'Belgen' op de CAN 19

'Belgen' op de CAN 19

© photonews

Heel wat Belgische clubs vaardigen spelers af naar het Afrikaanse landenkampioenschap.
 
Anderlecht ziet Knowledge Musona (Zimbabwe) in actie op de Afrika Cup, Antwerp Jonathan Bolingi (Congo), Club Brugge Krepin Diatta (Senegal) en Marvelous Nakamba (Zimbabwe), Charleroi Adame Niane (Mali), Victor Osimhen (Nigeria), Parfait Mandanda (Congo) en Marco Ilaimaharitra (Madagaskar), Eupen Youssef Msakni (Tunesië), Genk Ally Samatta (Tanzania), AA Gent Dylan Bronn (Tunesië), Oostende Fabrice Ondoa (Kameroen), Standard Collins Fai (Kameroen), Djenepo (Mali), Merveille Bokadi (Congo) en Paul-José Mpoku (Congo), Zulte Waregem Idrissa Sylla (Guinee), Cercle Brugge Johanna Omolo (Kenia) en Adama Traoré (Mali), en Union Percy Tau (Zuid-Afrika).
 

Top
t