Thomas De Gendt is het typevoorbeeld van de baroudeur

Nu het coronavirus het wielerseizoen enkele maanden gedwongen uitstel heeft opgelegd, poogt Proximus Pickx jouw wielerhart sneller te doen slaan met behulp van onze wekelijkse rubriek over het wielerjargon. Deze week zoomen we in op de onvermoeibare hardrijders in het peloton: de baroudeurs.
Thomas De Gendt is het typevoorbeeld van de baroudeur

© PresseSports

Na een opeenstapeling van klassiekers luidt het begin van de maand mei normaal gesproken de start in van de eerste grote ronde, de Giro. Niet zo dit jaar, want het coronavirus steekt daar een stokje voor, maar wij nemen de gelegenheid te baat om jou een type wielrenner voor te schotelen dat in de grote rondes zijn ideale speelterrein terugvindt: de baroudeur.

Je kan de baroudeur een beetje vergelijken met een avonturier. Als complete renner beschikt dit type coureur over een grote motor die hem in staat stelt om urenlang voor het peloton uit te rijden. Dergelijk profiel leent zich dus uitstekend voor lange ontsnappingen. Ook al beschikt de baroudeur over een goede pedaalslag, hij weet maar al te goed dat hij op het beslissende moment de allergrootsten niet kan volgen. Dus leggen ze zich toe op meestal vruchteloze lange ondernemingen die hun meestal niet meer dan de sympathie van de toeschouwers en de prijs voor de strijdlust opleveren. Maar af en toe worden de avonturiers toch beloond voor hun inzet en ondernemingsdrang. Omwille van het specifieke karakter van hun overwinningen nemen die haast steevast epische proporties aan. En als het op epische overwinningen aankomt, dan denken we maar aan een naam: Thomas De Gendt.

Koning der baroudeurs

Koning der baroudeurs

© Reuters

"In het peloton verveel ik mij." Het hoeft dan ook niet te verbazen dat we de Belg jaar in, jaar uit kilometerslang voor het peloton zien uitrijden. In zijn tien jaar als wielrenner heeft zijn aanvallende ingesteldheid de renner van Lotto Soudal in staat gesteld om een mooi palmares bijeen te rijden, met enkele heugenswaardige exploten. Zijn vijftien zeges, waaronder etappes in de drie grote rondes, kwamen er stuk voor stuk na een ontsnapping. Zoals een van zijn eerste stoten, wanneer hij in de Giro van 2012 op de flanken van de Stelvio de allergrootsten in verlegenheid brengt.

Aan de start van de 20ste etappe volgt Thomas De Gendt op een knappe achtste plaats op 5'40'' van leider Joaquim Rodriguez. Maar de renner uit Sint-Niklaas wil nog eens alles uit de kast halen. Op 57 kilometer van de aankomst op de top van de lange en beruchte beklimming van de Passo dello Stelvio ontsnapt hij uit het peloton op de top van de Mortirolo. In de vallei beroept hij zich op de diensten van een ploegmaat om een voorsprong van zo'n vier minuten uit te bouwen. In de 22 kilometer lange slotbeklimming tast de Belg diep in zijn krachtenarsenaal om de opkomende renners van zich af te houden. En met succes, want na 219 kilometer en bijna 7 uur wedstrijd, overschrijdt De Gendt de finishlijn met 56 seconden voorsprong op de Italiaan Damiano Cunego en de Spanjaard Mikel Nieve. Na eventjes aan de roze trui te hebben kunnen ruiken, klimt hij uiteindelijk naar de vierde plaats in de tussenstand. De dag nadien voegt De Gendt er nog een verbluffende chrono in de tijdrit aan toe, waardoor hij op het eindpodium mag pronken.

De onvermoeibare Jens Voigt

De onvermoeibare Jens Voigt

© Belga/AFP

"Toen ik jong was, was Jens Voigt mijn grote voorbeeld", verkondigde Thomas De Gendt enkele jaren geleden. Dat hoeft niet te verbazen als je denkt aan de vele stoten van de sympathieke Duitse renner begin jaren 2000. Als onvermoeibare werkmier, die ook goed bergop kan fietsen, leukt de Duitser menig etappekoers op met zijn vroege ontsnappingen. Voigt zal tussen 1998 en 2014 maar liefst 17 opeenvolgende Tours verrijden en mag in 2006 ook eens de armen de lucht in werpen, na een succesvolle vlucht van 210 kilometer in de 13de rit. In de spurt blijft hij zijn laatste overgebleven rivaal Oscar Pereiro voor. De Franse sportkrant L'Equipe berekende dat Voigt tijdens de Tour van 2006 liefst 689 kilometer op kop had gereden.

Fan van onze reeks over het wielerjargon? Lees ook onze vorige aflevering over de wieltjeszuiger.

Top
t