On this day: wielerwereld rouwt om Wouter Weylandt

9 mei 2011 is een datum die wielerliefhebbers nog steeds kippenvel bezorgt. Dag op dag negen jaar geleden maakte wielerbelofte Wouter Weylandt een doodsmak. Jammer genoeg niet het eerste en ook niet het laatste Belgische wielertalent dat te vroeg is heengegaan.
On this day: wielerwereld rouwt om Wouter Weylandt

© Belgian_Freelance

De altijd goedlachse Wouter Weylandt ziet op 27 september 1984 het levenslicht in Sint-Denijs-Westrem. Als jonge renner wordt hij door Patrick Lefevere aan boord gehaald in de succesformatie rond Tom Boonen, Paolo Bettini en co. Jarenlang zou hij als beloftevol renner mee de dienst uitmaken in de voorjaarsklassiekers, met een derde plaats in Gent-Wevelgem in 2008 en een tiende plaats in Parijs-Roubaix een jaar later als hoogtepunten.

Weylandt beschikt net als de Bom van Balen echter ook over een stel sprintersbenen, die hem in 2008 en 2010 een overwinning in respectievelijk de Vuelta en de Ronde van Italië opleveren. Een jaar later zou diezelfde derde etappe in de Giro hem echter fataal worden...

Noodlottige val eindigt beloftevolle carrière

Noodlottige val eindigt beloftevolle carrière

© Imago

Op zijn 26ste slaat Weylandt zijn vleugels uit en tekent hij bij Team Leopard-Trek, waar hij Boonens grote concurrent Fabian Cancellara aantreft, naast onder meer de broertjes Schleck en Jens Voigt. Het leeuwendeel van zijn voorjaar valt echter in het water, waardoor hij in laatste instantie toegevoegd wordt aan de formatie die dat jaar de Giro zal betwisten.

Na een knappe negende plaats in de tweede etappe, start de Gentenaar vol goeie moed aan de derde etappe, die hem vorig jaar in Middelburg de mooiste overwinning in zijn nog jonge carrière opleverde. Op zo'n 25 kilometer van de finish, in de ogenschijnlijk onschuldige afdaling van de Passo del Bocco, slaat het noodlot echter toe. Weylandt blijft met zijn pedaal achter een muurtje steken en smakt neer. De hulpdiensten zijn snel ter plaatse, maar tevergeefs. De beloftevolle wielrenner overlijdt ter plaatse aan de gevolgen van een schedelbreuk.

De dag nadien wordt de rit geneutraliseerd en rijden Weylandts teamgenoten en zijn goede vriend Tyler Farrar als eerste over de streep. De wedstrijdorganisatie beslist ook om het rugnummer 108, waarmee Weylandt de wedstrijd betwistte, nooit meer toe te kennen.

Jammerlijke navolging

Jammerlijke navolging

© Belga/AFP

Jammer genoeg voor de Belgische wielergilde was Weylandts ongeval niet het eerste en ook niet het laatste dat te betreuren zou vallen. Denken we bijvoorbeeld maar aan het veel te vroeg heengaan van onder meer Jean-Pierre Monseré, of in recente jaren nog Michael Goolaerts en Bjorg Lambrecht.

Ondanks de steeds weerkerende roep voor meer veiligheid, vallen er elk jaar opnieuw talloze valpartijen te noteren, waarvan af en toe ook enkele met dodelijke afloop. Zo is het wielrennen misschien wel een van de gevaarlijkste sporten ter wereld.

Top
t