Wielerjargon: de bus en buschauffeur

Nu het wielerseizoen momenteel stil ligt vanwege het coronavirus, halen we enkele klassiekers uit het wielerjargon van stal om zo de voeling met de trappers alvast niet te verliezen. In deze aflevering zoomen we in op de grupetto of de bus.

Wielerjargon: de bus en buschauffeur

© EPA

Niet iedere renner kijkt reikhalzend uit naar de bergetappes in de slotweek van de grote rondes. Voor elke renner met klimmersbenen zijn er namelijk minstens twee of drie die niet in staat zijn om de cols even gemakkelijk te bedwingen. Hetzij door hun lichaamsbouw, niet iedereen is nu eenmaal een pocketklimmer, hetzij door hun vorm. Stuk voor stuk moeten deze renners meestal al snel afhaken als de tocht bergop wordt ingezet.

Allemaal samen in de bus

Allemaal samen in de bus

© Belga

Een bont allegaartje van rennersprofielen - sprinters, hun loodsen, renners die herstellen van een valpartij of ziekte et cetera - groeperen zich dus meestal al snel op de eerste steile meters van de (slot)kilm. Op die manier vormen ze samen een bus of gruppeto in het Italiaans, een grote groep van soms wel 100 renners.

Traditioneel wordt dan ook telkens een zogenaamde buschauffeur aangesteld, die het tempo zo moet regelen dat iedereen binnen de vastgelegde tijdslimiet de finishlijn kan overschrijden. De buschauffeur bij uitstek de voorbije jaren was de Oostenrijker Bernhard Eisel, ooit winnaar in Gent-Wevelgem, maar toch vooral gekend omwille van zijn positie als vaste pion in de sprinttrein van Mark Cavendish.

"We zitten allemaal in hetzelfde schuitje"

"We zitten allemaal in hetzelfde schuitje"

© Reuters

In een interview in Het Nieuwsblad uit 2017 gaf de Oostenrijkse ervaren rot een inkijk in het leven van de buschauffeur.

Volgens Eisel is de taak van de buschauffeur om "iedereen op tijd aan de finish te krijgen". Eisel vat ook mooi het gevoel van de renners in de bus samen. "We zouden echt graag een klein beetje sneller bergop rijden… Dan zou de wereld er zo veel mooier uitzien voor ons, maar dat is niet het geval." Eigenlijk is de grupetto de vorm bij uitstek van solidariteit in het wielrennen. "We zitten allemaal in hetzelfde schuitje: we kunnen het onderling uitvechten in de vlakke ritten, maar laten we samenblijven in de bergen."

Wat indien buiten tijd?

Wat indien buiten tijd?

© Belga/AFP

Soms gebeurt het echter dat de bus toch buiten tijd de aankomststreep overschrijdt. Dan is het echter zaak om dat in een zo groot mogelijke groep te doen, met liefst nog enkele grote namen in de rangen. Op die manier is de jury eerder geneigd om een oogje dicht te knijpen. Voor renners die op hun eentje buiten tijd binnenlopen, is de wedstrijdjury echter steevast onverbiddelijk.

Zo kwam in de spectaculaire Tour van 2011 de bus, met onder meer groene trui Mark Cavendish, tot twee maal toe buiten tijd aan. Zowel in de 18de etappe met aankomst op de Galibier, als de dag erna in de etappe naar Alpe d'Huez gaven de klassementsrenners van bij de start van jetje. Met als resultaat, telkens een omvangrijke groep renners buiten tijd. Cavendish en co werden wel telkens opnieuw heropgevist, iets wat bijvoorbeeld Björn Leukemans niet kon zeggen.

In de Vuelta vijf jaar later was het opnieuw van dat. Klimgeit Alberto Contador trok van bij de start alle registers open, waardoor het leeuwendeel van het peloton - een bus van mar liefst 94 renners - op 54 minuten van ritwinnaar Gianluca Brambilla finishte. De dag nadien mochten ze allen opnieuw van start gaan, wat niet door iedereen in dank werd afgenomen.

Top
t